Van Haerst naar Harderwijk Terug Hoofdpagina Van Muiden naar Arkel 

Van Harderwijk naar Muiden

01-06-2013: We vertrekken weer om 7:00h en varen in een lange ruk door to het Stoomgemaal bij Nijkerk. Daar leggen we aan met de bedoeling er te blijven voor de nacht. Het stoomgemaal is open, maar wordt bemand door vrijwilligers die vooral voor het koffiedrinken lijken te komen en geen tekst en uitleg geven. Ik zie dat de stoommachine onder druk staat en vraag of ze misschien gaan draaien, waarmee mij kort wordt medegedeeld dat ze om 16:30h gaan draaien. Maar na een tijdje blijkt dat ze dan voor een geboekte groep draaien en dat we dan niet kunnen kijken. Een vrijwillger zegt: ’je kan natuurlijk alleen komen kijken op draaidagen’, op een toon alsof ik een beetje dom ben dat ik dat zelf niet had bedacht. Een leuk kneuterig geheel, maar niet zo goed in PR. Aangezien we toch niet kunnen kijken en het steigertje erg klotserig in de wind ligt besluiten we door te varen naar Spakenburg, waar een hele hoop botters rondvaren is en een prachtig botter werfje is. Als de botters met gasten langs ons varen kijken de meeste gasten ietwat meewarig naar onze OHvZ, maar alle schippers zwaaien enthousiast. ’s Avonds gaan we weer uit eten omdat we alsnog aan de pier liggen in een gure en koude wind, en het koken in de kuip niet zo lukt. Op zoek naar een restaurant komen we nog langs een spingkussen, waar we nog een uurtje blijven hangen terwijl B ’een vriendinnetje maakt’ zoals ze zelf zegt.
Eenmaal in bed is ze oververmoeid en huilend. ’neem maar lekker Neeltje om mee te knuffelen’. ’Ik heb al Meisje’. ’Dat kan ook.’ ’Neeltje is Liever, maar Meisje is troostiger. Maar meisje moet even haar benen recht. Haar ene been is wel recht, maar het andere niet. Ze hinkelt denk ik een beetje, maar dat moet niet want het is slaaptijd.’
figuur fotos/edith-brechtje-neeltje.jpg
De stuurvrouwen aan het roer.
2-6-2013: Weer om 7 uur vertrokken. En met straffe tegenwind (windkracht 4 maar, maar op zo’n groot meer is dat heel wat) doorgevaren tot de jachthaven van Naarden. B was al vroeg wakker vandaag (om 8 uur) maar gelukkig zeer opgewekt. Edith heeft nog bijna een uur met haar met de lego gespeeld in het vooronder terwijl ik (M) stuurde. Daar kwamen we rond 10 uur aan, zodat we om 11 uur bij het Naarerbos aan het strand zaten waar B perse wou zwemmen en inderdaad heel stoer even op haar buik in het ijskoude water is gaan liggen, luid verklarend dat het maar ’een heel beetje koud was’. Uit de wind en in de zon was het er verder heerlijk, met een strandtentje met lekker koffie. B begint wat moeite te krijgen met alsmaar vriendjes maken en dan weer afscheid nemen, dus we moeten zorgen dat we in Utrecht even bij haar vriendinnetje T. langs gaan zodat ze ook even kan spelen met iemand die ze blijft kennen. Later gaan we nognaar een mooie speeltuin in een vestingbolwerk en nog naar de kinderboerderij. ’s Avonds speelt ze nog op het speeltuinje bij de kerk (en weer een vriendinnetje om afscheid van te nemen) en gaan we daarna uit eten bij het enige restaurant in Naarden dat pizza heeft, omdat Brechtje besloten heeft dat het vandaag kennelijk Brechtje-dag is (veel speeltuinen) en perse pizza wil eten. Terras in het groen van een vestingbolwerk en heerlijk eten.
De man naast ons, met een jachtje van vergelijkbare grootte als de OHvZ, durfde trouwens de oversteek naar Marken niet aan vandaag vanwege de golven,dus het wordt nog spannend of we morgen het IJmeer over kunnen/durven. De voorspelling voor morgen is nog steeds noord 4, maar dinsdag wordt het noord 3, dus dat is al iets zachter. Het eerste stuk tot de afslag naar Muiden is nog min of meer tegen de wind in, dus dat zal wel gaan, maar daarna krijgen we de wind dwars, dus dat moeten we nog even afwachten. Gelukkig ligt er op de afslag een eilandje met ligplaatsjes, dus kunnen we daar gaan liggen als het niet gaat. Vanaf daar is het nog maar een half uur varen naar Muiden, dus dan kunnen we desnoods wachten tot ’s Avonds de wind gaat liggen.
3-6-2013: Na lang dubben en naar de supermarkt heen en weer gaan besluiten we dat het te hard waait, en dat we vandaag hier blijven. Tot grote vreugde van B, want dan kunnen we weer in de familiedouche die ze op deze jachthaven hebben, 3 douches in 1 hok, waarvan 1 echte kinderdouche! Op weg naar het bootje vraag ik (M) nog aan een man die bezig ismet wegvaren wat hij ervan denkt, het is een local en hij gaat naar Volendam, en krijg als antwoord: “Op het Markermeer klotst het wel effe, maar naar Muide ken je gewoon onder de eilantjes langs tuffe, da’ ken makkelijk!” Waarop we besluiten toch te gaan. De overtocht valt inderdaad mee. Tussen de 3 eilandjes door, en het laatste stukje naar de strekdammen van Muiden golft aardig, en ik durf het bootje daar niet dwars op de golven rechtdoor te varen (niet dat ik bang ben dat we vergaan, wel dat de kachel zal omvallen op E’s nieuwe gitaar), dus we laveren wat heen en weer, met de golven afwisselend schuin van voor en achter. We zingen ’Varen varen over de baren’ in de maat van het geschommel en B vindt het allemaal prachtig. Aankomend vanuit de ’zee’ ligt er schuin voor het Muiderslot een mooi rommelig kluitje schepen, waaronder een soort halfvergaan piratenschip. Het levert een zeer romantisch beeld op met het kasteel op de achtergrond.
figuur fotos/scheepswrak-bij-muiderslot.jpg
Muiderslot met spookschip.
Bij de sluis moeten we even wachten, en er gebeurt niks. We zoeken een nummer op in de almanak en bellen. Edith hoort de telefoon overgaan in het sluiswachtershokje en er wordt opgenomen door iemand die zegt dat ie slechts de oppas is en dat de sluiswachter een motorongeluk heeft gehad en er zo iemand komt. Daarna met harde stroom mee door de sluis, maar we leren het aanleggen al en het ziet er redelijk profi uit deze keer. Bij de aanlegplaats staan een enorm geel bord met allerhande dreigende teksten als ’VERPLICHT TE MELDEN BIJ DE HAVENMEESTER liggeld 90ct/meter + 2 euro PP.’ Maar nergens een uitleg van waar dat dan is. We vragen de sluiswachter en die antwoordt: “dat weet bijna niemand. Vorig jaar was ik het, maar dit jaar niet en ik weet ook niet wie het wel is. Als ze geld willen komen ze vanzelf.” Dus toen zijn we maar lekker het slot gaan bezoeken.
 Van Haerst naar Harderwijk Terug Hoofdpagina Van Muiden naar Arkel